 |
| fot. Ślubny |
Myślałam, że już się ustatkowałam i jestem twarda. Ale
jednak. Pokazał się taki jeden niepokorny chłopiec i całkowicie
zakręcił mi w głowie. Przyleciał i uparł się, że zaciągnie
mnie do łóżka. I uległam! On oczywiście uleciał w siną dal, a
ja w tym łóżku już zostałam. Cholerny Ksawery, nosem mi wyszedł!
Nadal wychodzi. Przynajmniej Ślubny zniósł to dzielnie. A ja? Ano
ja chorować nie umiem. Staram się, ale jakoś nieszczególnie
jestem dzielna. Zwłaszcza, jak ktoś mnie zmusza do swoich sposobów,
które się zupełnie nie zgadzają z moimi poglądami na to, co się
da, a czego się nie da przejść dla ogólnego dobra.
W dodatku
lekarzy także wolę unikać. Więc zajmę się dziś domowymi
sposobami na leczenie
Wszystko wskazuje na to, że
sypialnia będzie pierwszym najpełniej umeblowanym pomieszczeniem w
naszym mieszkaniu. Głównie dlatego, że część mebli po prostu
już mamy i łatwiej było nam też doprecyzować do nich resztę.
Pomieszczenie nie należy do największych, ale małe także nie
jest. Mamy wydzieloną garderobę, niestety znajduje się ona w
zupełnie innej części mieszkania, stąd szafa jest absolutnie
konieczna (przynajmniej ja tak uważam, Ślubny nie był pewien, ale
się przekonał). Chętnie widziałabym ją w jasnych barwach – w
takich najlepiej mi się śpi. Niestety, nie jest przypadkiem, że
meble widzicie tu czarne – takie po prostu mamy – nie pytajcie. :)
Kolorystyka jest jeszcze kwestią bardzo otwartą. Niby coś tam
wybraliśmy, ale jeszcze nie skonkretyzowaliśmy w stu procentach ani
dokładnych barw, ani ich umieszczenia.
